கடந்த நான்கு ஆண்டுகளாக, நூர் ஹுஸ்னா ஹசனும் அவரது உடன்பிறப்புகளும், தங்கள் தந்தை தனது சுதந்திரத்தை இழக்காமல் தொடர்ந்து பாதுகாப்பாக வாகனம் ஓட்டுவதை உறுதி செய்வதற்காக உழைத்து வருகின்றனர்.
ஜோகூர் பாருவில் உள்ள தாமான் பெர்லிங்கில் வசிக்கும் அவரது 77 வயதான தந்தை, தனது அன்றாட வழக்கத்தின் ஒரு பகுதியாக, மசூதி, தொழுகைக்கூடம், மளிகைக் கடைகள் மற்றும் காபி கடைகளுக்கு இன்றும் தானே வாகனம் ஓட்டிச் செல்கிறார்.
வயது தொடர்பான உடல் தளர்வின் காரணமாக, வயதான ஓட்டுநர்கள் சாலை விபத்துகளில் காயங்களுக்கும் உயிரிழப்புகளுக்கும் எளிதில் ஆளாகிறார்கள் என்பதை அந்தக் குடும்பம் அறிந்திருக்கிறது.
“அடிப்படையில், அவசரத் தேவை இருந்தாலன்றி, அருகிலுள்ள இடங்களுக்குத் தன்னை அழைத்துச் செல்லும்படி தன் பிள்ளைகளிடம் கேட்டு அவர்களுக்குச் சுமையாக இருக்கவும் அவர் விரும்பவில்லை.”
“பகல் நேரங்களில் பெரும்பாலும் குடியிருப்புப் பகுதிகளிலேயே அவர் வாகனம் ஓட்டினாலும், அவர் வாகனம் ஓட்டும்போது வசதியாகவும் பாதுகாப்பாகவும் இருப்பதை உறுதி செய்வதுதான் சரி என்று நான் உணர்கிறேன்,” என்று மலே மெயில் தொடர்பு கொண்டபோது நூர் ஹுஸ்னா கூறினார்.
தொடர்ந்து வாகனம் ஓட்டும் வயதான பெற்றோரை எவ்வாறு ஆதரிப்பது என்பது குறித்துப் போராடி வரும் பல நகர்ப்புறக் குடும்பங்களில் அவரது குடும்பமும் ஒன்றாகும்.
மலேசியா ஒரு வயதான சமூகத்தை நோக்கி நகர்ந்து வருவதால், மூத்த குடிமக்கள் தங்கள் ஓட்டுநர் உரிமங்களைப் புதுப்பிக்கும்போது மருத்துவப் பரிசோதனைகளுக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டுமா என்பது குறித்த விவாதம் மீண்டும் எழுந்துள்ளது.
சமீபத்தில் வயதான ஓட்டுநர்கள் சம்பந்தப்பட்ட தொடர்ச்சியான விபத்துக்கள், அவற்றில் சில உயிரிழப்பை ஏற்படுத்தியவை, இந்த விவகாரத்தின் மீது பொதுமக்களின் கவனத்தை மீண்டும் ஈர்த்துள்ளன
